Natuurlijk! Leven

Hieronder wil ik je graag mee nemen in een eigen stukje filosofie.

Als samenleving willen wij graag dingen begrijpen, hiervoor gebruiken wij dan ook vaak logica. Dit is een goede manier om tot bepaalde ontdekkingen te komen maar vaak moet je daar wel wat voor inleveren. We gaan dingen opsplitsen en als een deel van een machine zien in plaats van als een geheel. Deze twee verschillende functies (zoals we het dus vaak zien) zijn eerder onderdeel van een geheel, waarbij het één direct effect heeft op het ander.
Om mij dus iets beter te leren kennen ga ik mijn verhaal in twee stukken vertellen. De één de gevoelens in mij, de ander de beweging. Waarbij deze uiteindelijk bij elkaar komen om een geheel te vormen.

Wat een wezen uitstraalt zegt vaak ‘’meer’’ dan de woorden die gebruikt worden om het te omschrijven.

Hiermee wil ik graag beginnen als ik het over mijzelf heb. Maar om mij nog beter te leren kennen wil ik jou graag mee nemen in een gedachte experiment.

Graag wil ik dat je eventjes bij het volgende stilstaat:
”Sommige mensen voel ik mijzelf gewoon zo fijn bij”.
”Bij hem kan ik echt helemaal mijzelf zijn”.
”Zij weet altijd precies hoe ik mijzelf voel”.
”Wanneer ik verdrietig ben komt mijn huisdier altijd naar mij toe”.

Al deze voorbeelden hebben te maken met het voelen. Maar ik wil graag even extra stilstaan bij de laatste zin omdat daar geen woorden aan te pas hoeven te komen. Dieren zijn vaak meer in contact met hun gevoel, dat maakt ze ook zo geweldig om gevoelens mee te delen. Het is bijna alsof zij ons begrijpen zonder dat er hiervoor woorden nodig zijn.

Omdat gevoel zo belangrijk is voor ons als wezens, speelt dit heel ons leven en bepaalt het op welk pad wij uiteindelijk terecht komen.
Dit heeft ook een grote rol en impact gehad in mijn leven. In mijn jongere jaren ben ik voor een groot deel depressief geweest en kon daar maar niet uit komen. Mijn eigenwaarde was vrij laag maar ik wist destijds nog niet waardoor dat kwam.
Jaren later kwam ik er pas achter wat hier een grote rol in speelde. Het waren mijn gevoelens en emoties. Die gierde rond in mij van jongs af aan maar omdat ik vanuit thuis niet geleerd had hoe ik hiermee om moest gaan deed ik maar wat ik moest doen om te overleven. Dat was ze wegstoppen.
Deze emoties meer proberen toe te laten was moeilijk en uiteindelijk was het angst wat mij het langste weg heeft gehouden dit te doen.

De weg naar verlichting (zo noem ik het maar even omdat het destijds voelde alsof je de hele dag een jas van lood mee nam) was lastig omdat ik mijzelf veel tegen moest komen en telkens weer moest accepteren wat ik zag en wat er was. Maar toen Ik mijzelf helemaal overgegeven had, was het o zo bevrijdend! En het gaf weer ruimte om oude weggestopte passies op te pakken en te volgen.
In deze fase ben Ik nu en wil ik jou graag mee nemen in het volgende deel en dat is bewegen.

Onze houding en beweegpatroon bepalen uiteindelijk hoe wij er uit komen te zien.

Hiermee wil ik graag het tweede gedachte experiment ingaan:
”Vroeger ging ik altijd met vriendjes buitenspelen”.
”Ik heb altijd zo’n last van mijn rug”.
”Elke keer wanneer ik ga hardlopen krijg ik last van mijn knie”.
”Mijn voeten doen zo snel pijn”.

Al deze voorbeelden hebben te maken met bewegen, dat kan zowel fysiek als mentaal zijn. Maar vaak zit er achter elke houding een voorgaande beweging.

Ik ben vroeger al altijd een kind geweest dat veel in beweging was. Dat was door in bomen te klimmen, hutten te bouwen met mijn broer, kattenkwaad uit te halen met mijn vrienden, etc. Maar wat men niet doorhad was dat ik ergens nog drukker bezig was en dat was in mijn hoofd.
Door de jaren heen hebben die twee elkaar soms tegen gezeten en soms geholpen.
Naarmate ik ouder werd heb ik door deze twee goed te combineren ingezien dat ik een aanpassing moest maken in mijn bewegingspatroon . Hierdoor ben ik uiteindelijk ook op het barefoot pad terecht gekomen en heb ik sindsdien ook veel andere natuurlijke bewegingen toegevoegd aan mijn dagelijkse schema.

Door de bovenste twee te combineren probeer ik dus elke dag weer een beetje meer te leren over mijzelf en iets meer kracht en flexibiliteit te vergaren om zo steeds minder last van ‘’voorkombare’’ pijntjes te hebben. En misschien nog wel belangrijker, steeds meer trucjes en manieren te vergaren om toe te voegen aan mijn speel/sporttijd. Want als ik uit mijn verleden een ding mee moet nemen wat mij het meeste geholpen heeft dan is het spelen wel!
Je kan jezelf nu misschien afvragen hoe moet ik dat voor mij zien? Nou, voor mij betekent spelen (op dit moment in mijn leven) lekker rondrollen op het gras en daarbij variabele bewegingen te maken, rond rennen door de stad en van stoeprand naar stoeprand springen en nog wat extremere vormen van dat soort taferelen.

Hopelijk heb je zo een beetje een beeld gekregen wie ik ben als persoon en misschien heb je er juist meer vragen door gekregen? Wat het ook mag zijn mocht je meer willen weten dan kan je altijd bij de MOGELIJKHEDEN kijken, mij volgen op INSTAGRAM, of mij gewoon een bericht sturen met vragen die je eventueel hebt.